Pagina's

maandag 24 november 2014

Dan maar dik (en een dikke vette roddel), voor Ouders Onderling

Ik zit tegenwoordig een paar keer per week op een schoolplein. 
Herstel, ik kom paars hijgend aanfietsen 
en dan staat er altijd een ongeduldige kleuter op mij te wachten. 
De dag dat ik toch eens tien minuten te vroeg ben.... 
Op dat schoolplein zitten wel andere ouders, 
braaf te vroeg, te wachten op hun kroost. 
Ja, ja, denken jullie nu. 
Leuk zeg, doei. 
Maar luister. 
Een paar weken geleden kreeg ik daar ineens een hartaanval. 
Er zat een BN’er! 
Ik ga niet vertellen wie, want dan willen jullie morgen allemaal mee ophalen. 
Maar het is een manspersoon en hij maakt het schoolpleinwachten best wel aangenaam. 
Ja. 
Niet dat hij in de buurt komt van mijn Timmerlief hoor, maar toch. 

Adem in adem uit deed ik toen ik hem voor het eerst zag. 
Doe normaal, het is gewoon een vader, sprak ik mijzelf vermanend toe. 
Ik knikte vriendelijk naar hem, want dat doe je op een schoolplein. 
En hij knikte terug! 
Waarop ik bakvissig naar mijn vriendinnen appte 
dat ik al communiceerde met de BN ‘er in kwestie. 
In hoofdletters uiteraard. 
Van dat normaal doen heb ik dus geen kaas gegeten. 
Ik betrapte mezelf er ineens op 
dat ik mijn haar stond te borstelen voordat ik naar school fietste. 
Keek of ik geen vlekken op mijn jas had. 
Ja. 
Je wilt toch niet dat hij thuiskomt 
en tegen zijn beeldschone en eveneens BN’er vrouw zegt: 
‘Wil jij voortaan ophalen en brengen? 
Er staat zo’n verlepte moeke mij de hele tijd aan te staren. 
Je weet wel die dikke met dat vettige haar en die vettige jas 
en met dat snotterige rotkind dat elke keer ons engeltje van de schommel hoekt…’


Dat laatste is waar. Is niks aan te doen. 
De grote freule is nogal, ehm, duidelijk als het om schommelen gaat. 
Maar dat verlepte, daar kan ik wel wat aan doen. 
Bén ik al wat aan aan het doen.
Ik schreef er een stukje over voor het blog van Ouders Onderling
en dat lees je hier >>>>>

Dus als jullie me de komende tijd een pepernoot zien verorberen
Of god betere het, een boterham met kaas,
zeg dan tegen mij: 
Weet je nog, je bent ‘Liever een Quinoakut dan een verlepte bakfietsmoeder’. 
De conclusie van de blog.

2 opmerkingen:

  1. haaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

    BeantwoordenVerwijderen