Feest! (en: Wie dit leest is...)

Savine's (en mijn! én oma's) allereerste echte Sint Maarten...
Wat een feest om al zingend
met een lampionnetje (of tampenonnetje in het Saviens) door de buurt te trekken!
Oma hielp knutselen vandaag
en oefende de liedjes
wat neer kwam op een fluisterzacht 'de kindjes allemaal rokjes aan'
Van Savine natuurlijk, oma zong uit volle borst
Wel een kleine teleurstelling:
Die hele Sint Maarten kwam niet opdagen
Wat meeviel: een berg snoep
Verdwaasd keek ze naar de vreemdsoortige verzameling in haar mandje
Drop & een koetjesreep,
da's weer eens wat anders dan een biologisch Bert en Ernie koekje...

Wat ook feestelijk is vandaag: dit blog bestaat precies 1 jaar....
Wat begon als een handig middel om foto's van baby Ianthe aan liefhebbers te laten zien
Is een jaar later toch wel uitgegroeid tot 'iets'
Ik geef mezelf een schouderklopje
Want elke week heb ik iets gepost
een voornemen dat ik nou eens wél uitvoerde.
Ik ontdekte al doende
dat er een volledige blogwereld bestaat,
die ik steeds beter begin te begrijpen

Een van de dingen die in die blogwereld nogal in zwang is
is een weggeefactie (give-away in het blogtaaltje), als je bijvoorbeeld iets te vieren hebt

Nou dat heb ik dus
Maar ja.
Wie zit er op iets van mij te wachten?
Nou blijkt dat ik stiekem op die vraag toch wel een antwoord zou willen
Ik krijg namelijk zelden reacties op de blogs
en ben wel supernieuwsgierig wie meeleest!

Wie durft?
Wie bekent dat- ie dit leest?
Dan heb ik een kado!
(om te verloten onder de duizenden die zich nu natuurlijk kenbaar maken)
Mijn eigen, allereerste, in zeer beperkte oplage uitgegeven, prentenboek 'Het Hekje'!
Die krijg je van mij
met de belofte dat ik meer verhalen ga schrijven.

In ieder geval hier.
En hopelijk nog een keer in een boek!

Nu ga ik 1 (Sint Maarten) kaarsje uitblazen
Hoera!

Maak een setje kwartetje

Vandaag trouwen in het verre Australië Anna en Alister met elkaar.
Ik kreeg een prachtige uitnodiging, maar een retourtje ´Down Under´ zat er even niet in...
Jammer!
Want wat had ik deze bikkels graag een dikke zoen gegeven.
Dat deze twee samen wel wat aan kunnen, hebben ze al lang bewezen.
Daar hoeft geen ring ze meer aan te helpen te herinneren.
Wel hun site  (klik) waarin ze met huiveringwekkende foto's verslag deden van
hun grandioos fietsavontuur van Alaska naar Argentinië...
Twee jaar en 10 maanden zaten ze op hun zadel en leefden ze op hun fiets.
Diepe buiging, nog steeds....

Geen trouwtaart hier in Nederland dus,
Maar wel stuurde ik namens de vriendinnen van Anna dit setje kwartetje naar de newly weds op.
Ons traditionele huwelijkskado als groepje.

Makkelijk om te maken, heerlijk om te lezen, leuk om te spelen:

* Maak allemaal een kwartet
(verzin geinige rubrieken, waar je veel lelijke, dan wel ontroerende foto's of woorden en herinneringen in kwijt kunt)
* Maak achterkantjes die allemaal hetzelfde zijn (ik maakte een stempel)
*Plak alles op elkaar
* Lamineer de setjes door de vier kaartjes in een lamineerhoes te doen ( En lach hardop om de waarschowing op mijn apparaat)
* Snijd de kaartjes weer los
*Doe het spel in een doosje.

Klaar om te spelen!

Hulptroepen!

Ode aan de hulptroepen!
Vorige week sloopten Iris en grote Ianthe (die de kleine nog even knuffelde)
een muur en een pot
Raven werkte zich de blubber
Ook mijn vader stroopte zijn mouwen op
en mijn schoonvader liet zich een kopje thee in bad serveren
na een dagje sjouwen...
En sinds deze week versterkt een heel leger mannen mijn dappere Timmer-man

De krater werd weer vloer
eerst betonnen balken
en piepschuim 'broodjes'
En apekooien om het huis binnen te komen

Een nieuw riool en afvoer
en daar kwam de lang verwachte betonmolen al voorrijden.
En toen zat er 2 uur later ineens weer een vloer in het huis
Een natte die nu langzaam opdroogt.

De poes maakte het eerste wandelingetje
en vanochtend konden we rondjes rennen in ons 'nieuwe huis'
Hoera!

Krater

Van het roze verjaardagswolkje
naar stuivend grauw bouwpuin
je hoefde er alleen maar de trap voor af...
al het bezoek begeleidden we zorgvuldig de loopplank over
zodat ze niet de krater instortten...

Elk plaatje, een nieuwe dag.
Dag buitenmuur
dag keukenvloer
dag funderinglaag1
funderinglaag 2
en 3 en 4 en...
God mag weten hoeveel lagen er nog onder zitten
wij zijn diep genoeg gegaan nu
we vonden oeroude tegels
en een massieve wasbak
al die jaren verstopt onder lagen beton en steen
Bizar!

Terwijl ik taart bakte of voor de zestigste keer stofzuigde
verdwenen ook de restanten muur
houten vloer
en uiteindelijk ook de vloerbalken vol wormige bewoners
De krater werd steeds indrukwekkender.

Met lekkende riolering en gasleiding
kunnen we er nu alleen maar op vooruit gaan
Het vullen van dit maanlandschap kan beginnen!
(of zal ik nog even om een kelder vragen?)

In de gloria!

Eén jaar.
Zo voorbij.
Eén jaar, en o zo jarig!
Ze straalde, lachte naar al haar bezoek,
pakte kado's uit met luide ooohhs
en hield zelfs haar kroon op.
Dat belooft wat voor komende feestjes!
We hielden het 'klein' door de verbouwing.
Iets waar ik niet zo goed in ben, geloof ik.
Even een roze egeltjestaart bakken,
een kruidkoek volgens oma's geheime recept mag ook niet ontbreken.
En wat is een feestje zonder brownie?
Nou ja, het ging op, dus niks overdreven toch?

En ik introduceerde een nieuw ritueel
Een houten jaarring, versierd met paddestoel, egel, kaarsjes en bloemen
Uitgekozen voor de jarige
Een soort taart, die je de hele dag mag bewonderen
Ik vond hem prachtig,
De meisjes ook, gelukkig
Dus hij mag nog vaak terugkomen.

Dat er echt een feestje was, was een grote verrassing voor Savine.
Helemaal toen vriend Jonas ook bleek te komen.
Twee uur lang trokken ze alles uit de kast en sleepten ze het hun tent in.
Innig verstrengeld in het poppenbed, als dat geen trouwen wordt later...

Bij het uitzwaaien werd het feest gecompleteerd met onverwachts vuurwerk.
Savine schrok zich rot en roept nu de hele dag:
'Werkvuur! Pats!'

Egeltje prik

Hieperdepiep!
Ianthe oefent zich rot op jarig zijn.
Ze vierde vandaag alvast feest op de crèche.
Een nepverjaardag met echte traktatie.
Waarom ik mezelf er niet vanaf maakte met een fijne soepstengel is ook mij een raadsel.
Maar ik knutselde vlaggetjes met slingers voor op de rozijntjes.
En voor de grote mensen een egel op een stokje...

Ronde cakejes
dip in chocola
dip nog eens in de spikkels, hageltjes of discodip
plak er een snoetje van fondant op
nog chocolade oogjes erop
en klaar is egeltje prik