Samenwonen

Vanaf vandaag wonen we officieel samen.
Poeh! Dat zal wennen worden.
Geen fijne onderburen meer.
Niet altijd iemand thuis.
Geen Geertje en Wieke om te buurten.
Saaaaai!
Savine had het door en was de hele week niet bij Wieke weg te slaan.
Cakejes bakken, voetballen en gewoon hangen beneden.
Wat zal ze het missen, nu ze het alleen met ons moet doen.
Om maar meteen de voordelen van het samenwonen in te zien, sloegen we de boel kort en klein.
En nee, de laatste is geen spiegel...

Op naar een nieuw huis!
Zwaai Wieke, zwaai Geertje! Tot heel snel?

Fröbelen

Fröbelen en knutselen, dat krijg je als het herfst wordt!

Een stempel voor baby Ties

een herfsttafel vol paddestoelen (Ianthe las zich vast in)

En een lange slinger voor opa en oma die gisteren samen jarig waren. 

In de gloria en hoeraaaa!

Monster

Breedbekkikker heeft een trucje ontdekt...

Sweetie pie

De appelflap 2.0

2 plakjes bladerdeeg
1 appel
1 doosje rozijntjes
kaneel
ietsiepietsie suiker
en een mini taartvorm

Een heel gelukkig bakkersvrouwtje

Boerenkoolboom

Ik vergat mijn camera naar de moestuin te brengen.
Zo zonde, want de herfst doet er zo prachtig zijn intrede.
Wildernis, in paradijsvorm,
met giga pompoenen,
verstopte aardbeien en frambozen
en woest bloeiende Indische kers

Maar er kwam ook een stuk moestuin naar ons
van de buufjes kregen we deze boerenkoolboom
en nee, hij was niet groen
bizar, paars, enorm en lekker!

Groot #2

Woordenuitvindster
Savine maakt elke dag nieuwe taal
ik vergeet het op te schrijven, maar geniet er zo van
net als haar rollenspellen
haar serieuze hoofd
of juist haar boevenkop (want die heeft ze vaaaaak)

Een peuter en een pappa'skindje.
Maar wat wil je als hij ineens met nieuwe kleren voor je thuis komt!
Weet niet wie er blijer met haar 'paardrijbroek' was, Savine of ik...

Groot

En toen was het oktober.
Was het niet gisteren nog januari?
Blijkbaar niet, kijk maar naar dit grote meisje.
Over drie dagen elf (11!) maanden oud, ik kan het haast niet geloven.
Ze roept poe, naar de poes,
wordt woest als zus een koekje krijgt en zij niet,
wordt dolenthousiast van stappen aan de hand,
en doet nog veel meer dingen die alle kinderen doen en die ik als wereldwonderen beschouw.

Zo ook heel beweeglijk zijn, wat fotograferen met mijn 50 mm lens nogal uitdagend maakt.
Scherpte enzo, moet nog maar veel oefenen met mijn favoriete fotomodellen.

Leeg en kaal

Mijn groene hart is een beetje gebroken.
En ik heb er nog zelf opdracht toe gegeven ook...
Mijn uitzicht zal nooit meer hetzelfde zijn.
Wuivend groen en ruikend wit heeft plaats gemaakt voor kaal en leeg.
De boom, alias sering, is om.
Omdat we beneden gaan wonen.
En daglicht in de tuin willen.
Het groene dak moest weg.
Maar och, die arme boom.
En och, wat een lelijkheid al dat beton en afgebrokkeld steen.
Maar het is wel een goede beslissing, toch? Denk ik?

Leeg wandelen

Ik wou dat ik trots kon zeggen: 'Kijk! Dit is nou onze ietswat groot uitgevallen moestuin!'
Maar niets is minder waar.
Ons moesje is niet eens als zodanig te herkennen.
Daarom gingen we ons vorige week maar eens leeg wandelen in een pracht exemplaar bij Amelisweerd.
De zelfpluktuin, waar je groente kunt kopen en ook bloemen mag plukken, is een plaatje!

Sientje was een gloeiend slap kacheltje en mocht pappahangen.
Ze sliep haast de hele wandeling.
Buitenlucht, echt wel ergens goed voor.

O ja, ben je in de buurt van Amelisweerd, ga dan taart eten in de Veldkeuken. Mmmm!