Bellen

Nog een Texelse terugblik vol bellen.
De tuin spatte uit elkaar.
Een prachtig bellenblaaszwaard vond ik.
Wat je ook deed, rennen, zwiepen, goed blazen, mis blazen, Savine blazen, de bellen kwamen er.
Die Action toch. Mega lol voor zo'n tachtig cent!

Slik

Slik. Ik heb ze weggehaald. De slingers kaarten met welkom lieve baby.
De lieve baby is nog steeds welkom, maar ze is er al een tijdje.
Een half jaar.
Zo lang hing de boel er ook al.

En omdat het voorjaar lijkt, moest de bezem erdoor.
Maar wel slik.

Boot varen

We zijn alweer een tijdje terug, maar aan de boot naar Texel worden we dagelijks herinnerd.
Savine gaat namelijk elke dag nog even 'boot rijden'.

Hoeveel gouden herinneringen liggen wel niet op het Schulpengat, de Dokter Wagemaker,of vroeger op het Molengat en hoe heette die andere boot ook al weer?
Stiekem suikerklontjes pikken met nicht Ekeimenna, rondjes rennen met de broer, patatjes eten in de haven. Daar komen nu een heleboel gouden momenten bij.
De rondjes worden door Savine gerend.
Nu ben ik het niet die als baby bij pappa op de arm zit, maar is Ianthe het.
Ik zal mijn foto nog eens zoeken en hier plaatsen.

Eindelijk past de gele jas.
Die kochten we ruim een jaar geleden in Parijs, toen er nog een klein wurmpje in mijn buik zat.
Jongen of meisje? Het maakte niet uit.
Deze jas moesten en zouden we hebben, speciaal voor op de boot naar Texel.

De stapel meeuwen, het magische kolken van de zee.
De vakantie is begonnen. Je ruikt het eiland al!

Happerdehap

Ach en wee, wat gaat het snel.
Wat zit ze apetrots in een echte grote zussenstoel.

Het eerste hapje banaan is binnen.
Het viel haar mee.
Al gaat er sindsdien niks meer in.
Appel, broccoli, wat een smerigheid.

Dat was het dan alweer. Haar eerste half jaar zit erop.
En voor de gelegenheid draaide ons egeltje zichzelf op haar buik om het te vieren.
Op de dag nauwkeurig!

Oranje boven

De opdracht voor de fotografie opleiding luidde: maak een bijzonder Koninginnedag portret.
Nou had ik daar niet veel tijd voor, aangezien ik druk aan het onderhandelen was over rubberen puzzels van 25 cent. Maar toen de boel tegen het eind liep bleek de schoonheid van het oranjegevoel alleen maar groter te zijn geworden.

Een moe indianenpaar aan de gracht
De gracht op z'n mooist
Het Lepelenburg waar het kinderfeest was, maar waar vooral de ouders zo heerlijk in de zon aan het borrelen waren
De terugtocht naar huis voer langs een cafe met briljante zanger voor de deur. Geen mens kon er langs, het feest daar was te groot, te uitbundig. Kinderwagens bleven staan, iedereen zong mee. De meeste liedjes bleken de tekst lalalala, hééheé te hebben.

En dan echt het eind van de vrijmarkt. Arme bakfiets die daar geparkeerd stond.
Arme man, die het tijd vond voor een slaapje in een verlaten stalletje
Arme non, die waarschijnlijk nog een pokke end naar huis moest en er maar even bij ging zitten
En arme gemeentewerker die de zooi uit het water moest vissen.

De buit is binnen

Het is alweer een week geleden, ik loop een beetje achter.
Maar daar kreeg ik Texelse internetloze rust voor terug.
Daarover later meer.

Nu worstel ik me door honderden foto's.
Koninginnedag, eerste hapjes, zandkastelenreportages...
Maar als eerste: de buit!

Of tenminste, een klein deel ervan. Want wat hebben we veel spullen ons huis in gesleept met Koninginnedag. Op de foto, ongeveer de helft. Echt.
Mijn lievelings? Kan niet kiezen tussen zelfgemaakte slabben, tassen, ontworpen kaarten, het poppenhuis, pinguintraktatie, een stapel (STAPEL!!!) theaterkleren, de verse lelietjes-van-dalen en de vaasjes die ik een paar stalletjes verderop weer vond. Maar wat ben ik ook gelukkig met nieuwe slaapzakken, kleren, laarsjes en zelfs een wip voor in de tuin.

De vrijmarkt is mijn lievelings. Kan niet wachten tot volgend jaar!

Volle bak

Gister een pracht van een kunstwerk (x3) gekocht van Sophia Twigt tijdens Volle Bak.
Een initiatief van jonge kunstenaars om aandacht te vragen voor hun projecten.
(Door te dichten, dansen, muziek te maken, en pornokleurplaten te verven)

Geen straf om met de aankoop van een fluoriserende zeefdruk van
een haas, een roofvogel en een auto
de eindexamenfilm Pepe Perdu (klik) van
Raven Hilvering (klik) te steunen.
Ook jonge filmmakers de kans geven om een roadmovie in Frankrijk te maken?
Klik hier... 

En kwam het ook even goed uit dat ik voor m'n fotografie opleiding een serie over jonge en eigenzinnige mensen moest maken!