Lees: een week geleden. Savine ging een weekend uit logeren.
Dus project: naai-een-tent, als verjaardagskado voor Savine, werd in gang gezet.
Naar de Utrechtse lapjesmarkt met de maten van de tafel.
Ik wilde eens geen bont gedoe. En kocht echt wollen lappen en vilt.
Maar ook dat leuke paddenstoelen stofje. En die blauwe met stippen.
Afijn, kiezen blijft moeilijk.
Toen bedacht ik een plan voor de tafeltent. Zodat ik een tutorial zou kunnen maken.
Maar ja. Wil je een totorial schrijven, dan moet je wel iets kunnen. In dit geval naaien.
En dat kan ik helemaal niet. Wat ik heb gedaan? Heel veel lapjes aan elkaar gemaakt.
Simple as that.
Of, nou ja... Ik had twee lapjes afgespeld, en een zoom genaaid. Ik was vlijtig in de weer met spelden toen mijn naaimachine begon te ratelen.
Te loeien.
te.... naaien!
Voor de goede orde: ik zat er niet achter, ik was iets met lappen stof aan het doen.
Het rook vreemd en de machine liep op volle toeren.
In paniek trok ik de stekker eruit. Pedaal doorgebrand? Wat wil je met oma's Singer uit 1975...
Dit alles geschiedde natuurlijk op zaterdag 17.35. Het project dreigde op een fiasco uit te lopen.
Maar ik sprong op mijn fiets, en nog geen 25 minuten later kwam ik thuis met nieuwe liefde: Toyota!
Hij stond op me te wachten voor 69 euro bij de Dixons die net alle huishoudelijke spullen eruit gooiden. Phiew.
In een weekend een camera en een naaimachine gekocht. Gekker moet het niet worden hoor.
Zo'n 20 uur ratelde de naaimachine door en vlak voor Savine's thuiskomst was- ie af: een echte tafeltent.
Met 3 deuren, twee ramen, een luik, een luifel en twee kanten.
Een kasteel van wol.
En een bont kabouterhuisje.
