Sla(ap)

Vandaag kreeg ik een foto van uit de kluiten gewassen slakroppen.
Ze groeien in de vierkante meter moestuinbak die mijn Timmerman pas geleden maakte voor vrienden.
Pas geleden, want deze foto's stonden nog niet eens op mijn computer.
Ik maakte ze toen we de bak gingen brengen bij een bbq.
Nou ja, bbq...
Het begon met een borrel
toen kwam de bbq
en ondertussen bleken Jonas en Savine hartsvrienden geworden
we konden deze prille liefde niet bruut afbreken
dus werden sigaren aangestoken
en bedjes opgemaakt
de volgende ochtend fietsten de mannen met wollige hoofden in alle vroegte naar het zwembad
op de terugweg hield ons liefdeskoppeltje innig handjes vast in de fietswagen <3

Maar goed, jonge sla (klik) dus.
waar je al niet van ontroerd kunt raken, aldus vorige maand overleden Rutger Kopland (klik)

Hamam

Mijn werkplek de Hamam heeft een make-over gekregen!
Ook al moeten we als creatief collectief de Hamam het pand straks verlaten, toch konden mede zzp-ers die hier ook werken het niet laten om er toch iets bijzonders van te maken.
Hier (klik) zie je hoe onooglijk het pleintje er vorige week nog uit zag.

Zo zie je maar.
Met een idee, energie en tijd kun je overal iets moois van maken.
Benieuwd naar andere Hamam bewoners? Kijk maar bij
 Liesbeth,
Sanneke,
Gerwin ,
Studio airport ,
Anne en Zineb,
Ron,
studio Rosa

Rondje telefoon #2

We hebben een klimgeitje erbij.
Savine zat op sport 5, toen ik opkeek van mijn whatsappje. Whoeps!
Van niks is ze snel onder de indruk.
Zo ook niet van de veulentjes die aan haar begonnen te knabbelen toen we ze aaiden.
Gewoon is niks voor haar.
Aan tafel eten? Veel te saai.
Liever gebruikt ze haar stoel als zitje en tafel ineen.
Ach, wie ben ik om te zeggen dat het geen efficiënt idee is?

Kwam een handige draagzak tegen.
Hij hing op de rug van een aardige moeder.
Ianthe en ik probeerden hem even, het leek ons wel wat!
Gelukkig maakte de moeder ook een foto van het merkje, de bestelling is net geplaatst!

Ik zie, ik zie...

 Verbazingwekkend wat voor verzameling plaatjes mijn telefoon voor me maakte afgelopen week.

Een vreemde waarschuwing op een plastic zak.
(Het zal wel betekenen dat je hem niet over je baby heen moet trekken.
Maar als je voor zo'n inzicht een plaatje nodig hebt, kun je je afvragen of het überhaupt nog wel zin heeft om zo'n iemand te waarschuwen...)

Een buurthuis dat met boterhammen knutselt en deze stoeltjes in de vitrine zet...
Een gezellige krakersvoordeur
Ouderwetsche kauwgomballen, waar je kramp van in je kaken krijgt
Een papieren toren waar mijn eigen bloed, zweet en tranen inzitten. Iets met werk ja...
Nieuw haar, dat niet meer in mijn ogen kan zitten
Een romantisch verzoekje op een muur, waardoor ik toch elke keer weer vrolijk mijn straat in fiets.

Wat het een met het ander te maken heeft, weet ik niet.
Behalve dan dat ik het allemaal zie.

Weemoed

Nu het zomergevoel zo ver te zoeken is,
zoek ik de zon op van de laatste vakantieweek.
Weemoedig denk ik: 'Kon ik nog maar ...'

... poffertjes bakken op de parade
... vliegen in opa's en oma's tuin
... genieten op de boerderij met heel veel nieuwe kampvriendjes voor Ianthe en Savine
... pannenkoeken eten aan het ven
... een rondje dierentuin doen met loerende leeuwen en schildpadden...

Vakantieportretjes

Vakantieliefdes.
Waar dat vroeger puisterige pubers uit de plaatselijke disco waren,
zijn het nu deze schatjes.

Zoals ik verzuchte aan het eind van de vakantie:
'Van alle dingen waar je vakantie voor nodig hebt is het belangrijkste dat je de tijd hebt om weer verliefd op je kinderen te worden...'
Zo kun je ze de rest van het jaar vergeven als ze een bord pap door de kamer keilen, gillend in de supermarkt liggen of nooit meer gaan slapen.
(overigens is dat laatste niet waar, vandaag, vijf dagen na afloop van de vakantie, kan ik door alle slapeloze nachten wel weer een vakantietje gebruiken... Ik doe het maar met deze foto's.)