Nieuw werk!

Het is wat rustig op het hoofdkwartier van Marrits Tekst.
Zelfs mijn site wil vandaag de lucht niet in (wat ronduit verontrustend is),
vandaar een werkbericht hier.
Rustig schreef ik, een paar doorlopende klussen stopten helaas.
Ik kon de tijd wel even thuis gebruiken, dus geen sprake van directe paniek.
Maar nu ik alleen nog met tegenzin tegen de laatste verhuisdozen aankijk,
mogen er weer wat schrijfopdrachten komen!

Gelukkig kreeg ik nog wat mooie bladen binnen waar ik in januari en februari aan werkte.
Hierboven een artikel uit Mijn Skills (in de link zie je het volledige magazine)
over twee verpleegkundigen die mij vertelden waarom ze graag met ouderen werken.
Ik snapte het wel, maar dacht tegelijkertijd, wat een helden! Zwaar werk, tijd en mensen te kort.
Ik zou het niet kunnen.

Daaronder twee artikelen uit Strax Studeren (te bestellen bij Young Crowds,
en heel leuk om uit te delen aan bovenbouw leerlingen!),
waarvoor ik weer eens in het studentenleven dook.
In Rotterdam ging ik een dag proefstuderen bij de opleiding Pedagogiek.
Geinig om weer eens in de schoolbanken te zitten,
maar mijn hemel, wat voelde ik me stokoud ...
Er was een digibord (!), waar een student de aantekeningen op schreef (!!)
en die aantekeningen konden opgeslagen worden (!!!) en dan naar alle studenten gemaild (!!!!).
Met een piepklein beetje weemoed dacht ik aan mijn zolder vol ordners met aantekeningen.

--------------------------------------------------------------------------------------------
Paniek voor niks: website doet het weer...

Kortom

Niks nieuws in dit bericht,
Slechts een samenvatting.
Voor-tussen-na.
Om voor mezelf te bevatten
Wat we ook al weer de afgelopen maanden hebben gedaan.
Nou, best veel.
'Voor' kan ik me haast niet herinneren
'Tussen'- tijdse stofwolken beginnen op te trekken
En met 'Na' vermaak ik mezelf nog wel een tijdje.
Kortom, we hebben voor het eerst weer eens een echt weekend genomen!

Er is een Ronja geboren, hoera!

Rust

'Af' is nog een groot woord
Maar de verbouwing/verhuizing noem ik haast afgerond.
De to-do-lijst bestaat nog maar uit één a4tje, dus kun je nagaan!
En zo voelt het deze week alsof eindelijk
eindelijk alles weer op zijn plek valt.
Een bed, een kast,
een werkkamer
en het nieuwe aanrechtblad,
wat wil een mens nog meer in zijn huis?
Klussen geklaard!
(al is de werkkamer provisorisch, alle overgebleven kasten zijn daar gestald en volgepropt.
Maar ach...)

Paasversiering is zelfs binnengeslopen
en als je alle Duplo onder de tafeltent verstopt
is het hier behoorlijk ordelijk.
Nieuwe plannen zijn dus in de maak,
je zou je eens kunnen vervelen...
Te beginnen met het goede groene voornemen:
de moestuin, dit wordt háár jaar.
Dus kocht ik een minikasje voor op het balkon.
Voorzaaien, ik heb er zin in!

Kasten gate

Als je veel troep hebt
kun je een paar dingen doen.
Uitmesten
Opruimen
Of veel kasten volproppen.

Dat laatste werd het, natuurlijk.
Maar wie denkt dat dat de makkelijkste keuze is
heeft het mis.
Allereerst het dressoir.
Nogal een chic woord voor het Marktplaatskoopje dat al jaren in de weg staat.
Dus ik maakte er iets deftigers van,
met Franse verf en beeldschone kwast en al.
Waar u denkt dat het ding af is op de plaatjes hierboven
ziet het fout.
Het gevaarte moest nog van top tot teen bekwast
en een verdieping naar boven.
En dan nog volgestopt worden met de talloze verhuisdozen die ongeduldig wachtten.
Dat project is nog niet afgerond, dus een plaatje ontbreekt.

Dan de 'kast van Tante An'.
Ja, zo heet het ding.
Omdat-ie van Tante An was.
Grotesk, ontzettend antiek, prachtig en tegelijkertijd super onhandig.
Waar laat je zo'n ding
als je niet in een museum woont,
of op zijn minst in een flinke villa.
Nou, op de kinderslaapkamer dus.
Maar dat was, logischerwijs, de allerstomste plek in het hele huis!
Dus de mannen sloegen aan het hijsen, sjorren, knorren en zuchten.
Hij kwam naar beneden
werd in elkaar gezet
en zou nooit meer van zijn plek mogen.
Maar ja, toen keek ik vanuit mijn bank
zo het museum in.
En daar werd ik nogal ongemakkelijk van
die hele omhooggevallen kastenbende.
Om een lang verhaal iets korter te maken,
hij staat nu boven. Beter hoor. En ik mag er nooit meer iets over zeggen.

En tot slot iets moderns en gloednieuws:
drie meter Pax, van onze Zweedse vrienden.
Nou die staat.
En is vol.
Ik ga nooit meer twee uur lang plankschroefjes met de hand vastdraaien,
zoveel is duidelijk.
Maar een rúimte!

Opladen

Hagelwitte sneeuw
oogverblindend zonlicht
Dat heet met recht opladen.
We hadden het nodig na maanden stof en puin.
We zwierden en famille de berg af
met een klein (gloeiend heet) minpuntje
Savine nam die rotgriep uit Nederland mee.
Uitslapen/doorslapen/buitenpret/lekker eten kwam er voor haar niet van.
Wel maakte ze met opa en oma een uitje naar de Franse bergdokter.
Toegewijde man,
voor elke patiënt nam hij een uur.
Zo nodig gipste hij ze zelfs weer aan elkaar.
Savine wilde alleen maar slapen, en van die ellendige koorts met hoestbuien af.
Na twee-en-een-half-uur liet hij haar voorgaan
op een ambulance, dat dan weer wel.
En noem het romantisch,
op de ski toog opa naar het verderop gelegen dorp
met het vol gekrabbelde briefje van de dokter
om daar in de enige apotheek in de weide omgeving
twee gevulde tassen met toeters, inhalators, kuurtjes en paardenmiddelen
op te halen.
Die Fransen weten wel hoe ze iemand moeten opkalefateren...

Doe een dansje...

Volstrekt tegen al mijn voornemens in
Hier al bijna drie weken geen post meer
Geen puf,
Geen tijd,
Geen energie,
Even geen internet,
Geen prioriteit blijkbaar.

Die verbouwing gaat je toch niet in de kouwe kleren zitten, zo blijkt.
Maar zie hier
We doen gewoon weer een dansje
Want het volgende project is alweer bijna af
Een Masterbedroom!

Er is heel wat magic gehappened daar
Want er staan geschilderde muren, een gloednieuw bed
En drie meter Ikea Paxkast in!