Brutaaltje

We hebben een hongerige huismerel.
Wat een brutaaltje!
Zodra de balkondeur open staan komt-ie brokjes pikken.
Ik kan hem zowat aaien, zo dichtbij komt hij.
Aangevlogen, geland op de balkon leuning, op de grond gehipt.
Hij komt dichterbij hopsen, terwijl hij me aankijkt.
Tjilpt wat, alsof hij toestemming vraagt.
En even later roept hij verontwaardigd dat alle brokjes op zijn.
Of ik even nieuwe wil halen.
Dan, hopst hij op het randje en gaat op zijn dooie gemakkie zitten pikken.
Zo'n drie eet hij er meteen op.
Dan propt hij er zoveel mogelijk in zijn snavel en vliegt er vandoor.

En dat herhaalt het brutaaltje nog een stuk of zes keer.

Domme poezen.
Voor het raam zitten ze te loeren naar onbereikbare exemplaren,
terwijl hun voer onder hun neus wordt weggekaapt.
Gelukkig maar.

Vandalisme

De Sint gaf mij een prachtige plant. Met drie waanzinnig roze bloemen.
Deze plant is niet te meer determineren. Hij heeft geen gekartelde rand, van oorsprong.

Je ziet, er woont een vandaal in huis.
Naast kotsen in bed, poepen op de gang en klagelijk miauwen uit angst voor hongerdood, heeft de vandaal een nieuwe hobby: het aanvreten van mijn groen/roze hoek in huis.

Twee bloemen hielden het al voor gezien. De derde laat angstig de zaden vallen.

Zoals Savine de poezen samenvat: 'Miaauw! Nee, nee! Stout!'

Kerstkindjes

Ianthe werd gevraagd als Jezus voor de levende kerststal.
Helaas, ze wordt geen heilig kindje. Wij moeten namelijk eten op kerstavond...
Toch werd ze gebadderd in kerstsfeer.
Oscar, de luie poes heeft zichzelf tot kerstkindje uitgeroepen, onder de boom.
En Savine houdt in de vensterbank nauwlettend in de gaten of het een witte kerst gaat worden.
De eerste glijpartij maakte ik vanmorgen al wel!

Er hangt wat in de lucht

Er hing vanochtend iets in de lucht. Poes en Savine keken hun ogen uit.
Een piano!
Hij tingeltangelde niet meer, maar mooier dan in dit beeld is het instrument niet geweest.
Hoe goed de buurman zijn best ook deed, zijn urenlange pingels gaan we niet missen...