Sint is vertrokken, dat is duidelijk. De boom heeft zijn entree gemaakt.
In de winkel leek het een bescheiden exemplaar.
Eenmaal uit zijn netje bevrijd, bleek hij kamervullend.
Gelukkig maar, want wat moet ik anders met mijn dozen vol kerstversiering?
Die dozenvol gaan overigens weer naar zolder,
aangezien er zakkenvol versiersels bij zijn gekomen dit jaar.
Want hoe lief ze ook hielp met lampjes ophangen,
Savine is nog niet zo kerstproof.
Ballen zijn immers om mee te gooien en te stuiteren.
Daarom alles gebreid, gehaakt of gevild dit jaar.
De drie dames bekeken het resultaat eens van onderen.
Ianthe lag er als een kindeke Jezus bij.
Alleen de ster ontbrak (en wat herders en gezang).
Daarom togen we naar het kerstpaleis in het tuincentrum.
Eigenlijk alleen maar omdat Aaf er vandaag over schreef in de krant.
We vonden de verlichte huisjes die zij beschreef prachtig.
En stiekem ook wat afschrikwekkend.
Die gingen we toch maar niet in huis zetten.
En wie wil er nou zo'n reusachtige Kerstman?
Zonder hysterische kerststal, rendieren of lichtgevende pinguïn kwamen we dus thuis.
