Pagina's

maandag 5 november 2012

In de gloria!



















































Eén jaar.
Zo voorbij.
Eén jaar, en o zo jarig!
Ze straalde, lachte naar al haar bezoek,
pakte kado's uit met luide ooohhs
en hield zelfs haar kroon op.
Dat belooft wat voor komende feestjes!
We hielden het 'klein' door de verbouwing.
Iets waar ik niet zo goed in ben, geloof ik.
Even een roze egeltjestaart bakken,
een kruidkoek volgens oma's geheime recept mag ook niet ontbreken.
En wat is een feestje zonder brownie?
Nou ja, het ging op, dus niks overdreven toch?

En ik introduceerde een nieuw ritueel
Een houten jaarring, versierd met paddestoel, egel, kaarsjes en bloemen
Uitgekozen voor de jarige
Een soort taart, die je de hele dag mag bewonderen
Ik vond hem prachtig,
De meisjes ook, gelukkig
Dus hij mag nog vaak terugkomen.

Dat er echt een feestje was, was een grote verrassing voor Savine.
Helemaal toen vriend Jonas ook bleek te komen.
Twee uur lang trokken ze alles uit de kast en sleepten ze het hun tent in.
Innig verstrengeld in het poppenbed, als dat geen trouwen wordt later...

Bij het uitzwaaien werd het feest gecompleteerd met onverwachts vuurwerk.
Savine schrok zich rot en roept nu de hele dag:
'Werkvuur! Pats!'


vrijdag 2 november 2012

Egeltje prik











































Hieperdepiep!
Ianthe oefent zich rot op jarig zijn.
Ze vierde vandaag alvast feest op de crèche.
Een nepverjaardag met echte traktatie.
Waarom ik mezelf er niet vanaf maakte met een fijne soepstengel is ook mij een raadsel.
Maar ik knutselde vlaggetjes met slingers voor op de rozijntjes.
En voor de grote mensen een egel op een stokje...

Ronde cakejes
dip in chocola
dip nog eens in de spikkels, hageltjes of discodip
plak er een snoetje van fondant op
nog chocolade oogjes erop
en klaar is egeltje prik

woensdag 31 oktober 2012

Hatsa!













































Zo'n dikke scheet jongu!
Da's het onderschrift bij de laatste foto, die ik op mijn werk gewhatsappt kreeg.
Daar ging ook de wcmuur tegen de vlakte.
Eerst was al de gang muur ten onder gegaan
toen de vloer
en kregen we er een mozaiekje bij kado
En ik had een Push me- momentje:



Het huis voelt meer als een oorlogsgebied, dan een vreedzaam nest
het drilt, trilt en stoft
En we hebben niet echt buitenmuren meer, dus warm is ook anders.
Ach, nog maar een maand of... euhm, drie...

zondag 28 oktober 2012

Hoppa!

















































Nou, de boel wordt hier goed aan puin geslagen.
Vooral vorig weekend veranderde het uitzicht elke vijf minuten.
Dag plafond
dag lambrisering
dag klapdeuren
dag keukentegels
en ook dag én hallo stof!

Dit weekend niet veel verbouwd, niet alles kan tegelijk.
wassen, koken, spelen, werken moet ook.
Morgen weer de beuk erin
met nieuwe hulptroepen.
Op naar weer een nieuw uitzicht!